ASOMADA A
FIESTRA
Asomada a fiestra do salón,
veso o correr do tempo,
as catro estacións do ano
que axiña pasan voando.
Na primavera as follas
das arbores medrar,
no verán os froitos
coa calor madurar.
No outono a caída da folla
que trisca ao pasar,
no inverno as arbores semellan
esqueletos de espidos que están,
é lixeiros, lixeiriños os anos pasar.
Candela Fernández
Mouriño
Grupo Poético Brétema


No hay comentarios:
Publicar un comentario
" Piensa si lo que vas a decir es más hermoso que el silencio"