DE JOVEN A HOMBRE

 

Llorando triste abrumado

con ojos en el horizonte

se siente inseguro apagado

por algo que le corroe.

 

No siente en si confianza

aunque es poco lo que entiende

ve difícil su esperanza

dudando aun lo que quiere.

 

Aunque es joven luchador

hacia su fe se encamina

se siente ya triunfador

todo él se lo imagina.

 

Extiende sus brazos al tiempo

sueña con su gran conquista

se olvida que es un siervo

que pasa por esta vida.

 

Amante Romero Álvarez

Grupo Poético Brétema


EL


Háblame de él, dime qué existió,
que no me lo inventé,
neófito en llamas
alimentado de néctar.


Mecido en la ternura del arrullo,
de pétalos coronado jalonado de pífanos,
del delicado sabor de la ambrosía,
su botonadura de luceros es la
sonrisa que luce la luna.


Fue aniquilador de las murallas

de dédalo fue criatura indefensa

arrojada a los brazos de la fría noche,
arropada con las prendas del abandono,
de la inhóspita indiferencia
lo lloraron los mares de piel,
mientras se desvanecía es
adulto cincelado en permafrost.

 

Julia Álvarez González

Grupo Poético Brétema


ERES COMO UNA GOTITA DE PERFUME

 

Eres como una gotita de perfume

en mi frasco vacío,

esa rosa que busco

en mi jardín sin flor.

 

Eres esa alegría que

si no estás no tengo,

antídoto que cura

mi herido corazón.

 

Y al verte vida mía

soñadora y mimosa,

coqueta y cariñosa,

tanto te quiero yo.

 

Cuídate es mi delicia,

mi princesita hermosa,

el regalo más tierno

que me ha dejado Dios.

 

Isaura Lago Álvarez

Grupo Poético Brétema

NON TIVERON TEMPO

 

Non tiveron tempo

Mamá chamou para me dicir:

-Mamá, non podo, que vou saír.

 

Mamá chamou para me contar.

-Mamá, non podo, que vou traballar.

 

Mamá chamou para me preguntar.

-Mamá, non podo, que me están a esperar.

 

Mamá chamou para me falar.

-Mamá, non podo, que estou a cear.

 

Hoxe estrañeime:

Mamá non chamou.

Hoxe inquieteime:

Mamá non chamou.

Hoxe angustieime.

Mamá non chamou.

 

Hoxe chamaron Para me dicir

que a voz de mamá

chegou ao seu fin.

 

Amelia García González

Grupo Poético Brétema


LOS AMANTES

 

Una tarde en una playa

cuando se ocultaba el sol,

dos amantes se encontraban

confirmando así su amor.

 

Él le escribió una carta

poniendo hora y lugar,

sus familias se odiaban,

no se podían casar.

 

“Allí te espero, mi amor,

para entregarte mi vida

y darte mi corazón

hasta el final de mis días”.

 

Y entre las olas y el viento,

con un mar embravecido,

se fundieron en un beso

y sellaron su destino.

 

Y partieron mar adentro

en aquella embarcación

para empezar otra vida,

en busca de algún lugar

donde nadie les impedía

disfrutar su gran amor

hasta el final sus días.

 

Laura Falgueras Sirera

Grupo Poético Brétema


MI ALMA SE DESGAJO

 

Sólo escribo en mi soledad

vestido de azul cielo

el destino me trazó un camino

para no sufrir con mis desvelos.

 

Cuando me encontré perdido

mi alma se desgajó

la amargura de mi vida

en un mar de angustias se ahogó.

 

Contemplé aquel pasado

a través del ventanal

miré el cielo vestido

para nunca más llorar.

 

Mi corazón miraba el arroyo

y mi alma se perdía

la flor de mi canela

algún día volvería.

 

Fco. Jesús Martínez Matamoros

Grupo Poético Brétema


KATY

 

Katy, que escribes cuentos

 con tan poquita edad,

veras cuando vayas creciendo

 cuantos más escribas.

 

Tu eres igual que cuento

de esos que te gusta pintar

eres una muñequita

llena de gracia

con tan poquita edad.

 

Esta poesía te la dedica

tu abuela con todo cariño

para que cuando seas mayor

puedas todo recordar.

 

Teresa Solana García

Grupo Poético Brétema


LA PAZ

 

La paz germina

no equivale a la ausencia

de problemas, más bien

se trata de confiar.

 

Que se cuenta con las

herramientas necesarias

para afrontar lo que venga.

Como destaca la paz

no significa ausencia

de problemas

está en saber que pase

lo que pase vas a tener,

las herramientas necesarias

para enfrentarse a ello.

 

María Sueiro Sueiro

Grupo Poético Brétema


LA VIDA

 

La vida es muy hermosa,

pero a veces traicionera,

saca las uñas y clava

cuando menos te lo esperas.

 

Te da donde más duele,

te da, sin más esperanzas

para poder defenderte.

 

Y así pasan los días

en esta triste espera,

y se hace larga…, muy larga

esta vida traicionera. 

 

Aurora Franco Carrillo

Grupo Poético Brétema

Powered by Dhn © 2008-2009 Grupo Brétema • Agrupación Poética Brétema de Vigo • Grupo Brétema
La Agrupación Poética Brétema de Vigo, Se reserva todos los Derechos.