OS TEMPOS
Maduraron os tempos,
mulleres de onte alegrádevos,
a muller neste século
ten traballo.
Hoxe, meu canto é ledicia,
por fin podemos berrar,
quero render homenaxe
as mulleres que xa non están.
Morreron nesta loita,
traballaron sen ser escoitadas,
nosas nais, nosas avoas,
noites, dias... cheas de bágoas.
Recoñécense os seus feitos,
aínda que un pouco minguados,
muller, nai, avoa e filla,
descansade, xa esta acadado.
Estamos aquí neste centro,
hoxe conmemorando
as mulleres traballadoras,
xa non as darán de lado.
Mulleres do noroeste
que me estades escoitando
mulleres de orixe Celta,
non tendes xa que calarvos.
Eu que teño a ocasión,
de ler estes meus versos,
quero renderlle homenaxe
as mulleres deste tempo.
Francisco Otero Crespo
Grupo Poético Brétema
.jpeg)

No hay comentarios:
Publicar un comentario
" Piensa si lo que vas a decir es más hermoso que el silencio"