VEN PRONTIÑO O MEU CARON
Quérote Tanto miña meniña
ti es o meu grande amor,
es para min, o resplandor da lúa
o claro da aurora, e o calor do sol.
A túa linda cara, e o espello da miña alma
igual que unha rosa, de un xardín en flor,
ti serás sempre, na miña triste vida,
o alentiño do meu pobre corazón.
Miña queridiña, luz dos meus ollos
si ti souberas canto te Quero,
si estas lonxe, sinto no meu peito
unha dor tan grande, que me deixa cego.
Cando sinto na porta, ruxir o vento
penso sempre, que corres perigo,
cando vexo que Chove moito,
penso que caes no fondo dun río.
miña santiña, volve pronto meu amor
que estou cheiño de magoa,
si non ves ao meu carón.
Carmen Darriba Amoedo
Grupo Poético Brétema
No hay comentarios:
Publicar un comentario
" Piensa si lo que vas a decir es más hermoso que el silencio"