CARTA “DE UN EMIGRANTE”

 

Mi muy querida “Gusefa”:

Si vos “supiérades” che, o que me gusta esta tierra, “Boenos” Aires, pois “desque a “ela chejen, quedei mesmamente enemorado”.

Es el caso que acá “ai” unos carros que llevan un “jiador” que le da a unos pedales y a una rueda como “cando” tú le das a la máquina de coser, “non” sabes.

“Ai Gusefiña da miña alma, anaquiño de bola quente, flor de toxo” dientitos “pequenos” como los de una peineta, “calamarsiño do Jrove, repoliño de Candean, miña sereixiña de Beade…, ai xa case choro”.

“Non te arrecordas cando a ti cheirabache” el aliento como una “leira recién posta a orta”, to te “prejuntaba… oxe comiches el caldito de unto, e? e ti con esa cariña que Dios che deu, contestabasme que o comeras”

Arrecibe una aperta deste que lo soi

“O teu Paquiño”

P.D.

“Prejuntalle a meu pai si pariu a marela”

 

Francisco Otero Crespo

Grupo Poético Brétema

 

No hay comentarios:

Publicar un comentario

" Piensa si lo que vas a decir es más hermoso que el silencio"

Powered by Dhn © 2008-2009 Grupo Brétema • Agrupación Poética Brétema de Vigo • Grupo Brétema
La Agrupación Poética Brétema de Vigo, Se reserva todos los Derechos.