A.Y.
Neses momentos invisibles,
nos que xogo co tempo
sentín a necesidade de agarrarme
á túa áncora, en silencio
que non navegaras,
sin ser no meu corpo
que adormeceras ó meu carón,
sen condena.
Necesidades que calo…
No teu mirar, atopeime con esencia chea
para o meu andar desgustado
ancorado en mares dubidosos onde sempre caio.
Amada, sen selo, desexada sen desexo
perturbada, sen cor na miña pel
¡Son inocente! Clamo
Só espero cada día, un lugar onde aloxarme
Non é tanto…
Escondo a mirada, álzoa
rebelo a paixón con ganas
de abarcarte ata a eternidade
xuntando corpos con almas
sensacións espidas,
con palabras fermosas
Iso que non existe I EU VIVO CONTIGO
É un segredo entre ámbolos dous.
Encontrados. Adurmiñados.
Absolutamente real
Y sen castigo
Maribel, bel, bel
Blog de Maribel:
http://xeografiaconesquinas.blogspot.com/
