COMA ME CHAMO
A meu pai chamábanlle o cuco,
a miña nai Cocaína,
a miña irma Cocaíña
e eu son Cucarandiña.
Nesta vida pasaxeira,
nesta pasaxeira vida,
morte e vida,
vida e morte.
Cal e a verdadeira
cando deixamos o mundo,
onde vamos na fuxida.
Esta noite e noite voa,
imos todos a belén
e veremos ao meniño
que naceu para o noso ben.
Imos todos para a aldea
porque aquí non esta ben,
Xesosiño esta durmido
e podémolo espertar.
Candela Fernández
Mouriño
Grupo Poético Brétema


No hay comentarios:
Publicar un comentario
" Piensa si lo que vas a decir es más hermoso que el silencio"