Marchouse

Marchouse,

sen dicir nada,

marchouse

coma as sombras

aó alba.

 

Marchouse

na escuridade

dunha cálida

noite do verán

e hoxe nada,

coma se morrese,

nin unha resposta,

nin unha chamada.

 

Non contesta

ás miñas preguntas,

ás miñas demandas,

esquézome dela?

como me esquezo dela?

se eu quixena e quéroa

onte, hoxe e mañá.

 

Cicáis a poida ver hoxe,

ou ela regrese mañá

Talvez sexa unha quimera

i ela este lonxe hoxe

e máis lonxe mañá.

 

Marchouse

e non sei nada.

 

Manuel Carlos

(Gran Canarias)

 

 

 

 




2 comentarios:

jose dijo...

Non hai que desesperar, meu amigo; no tocante ó amor en calquera curruncho da nosa existencia podémolo atopar.
Unha aperta

Cedeira
José Antonio Suárez de Aneiros

María dijo...

Querido : Que tus dos versos de la primera estrofa " Como las sombras al alba " borren todas las sombras de todas las noches y veas la luz del alba que ilumina, embellece y renueva todo.Con mi cariño María

Publicar un comentario

" Piensa si lo que vas a decir es más hermoso que el silencio"

Powered by Dhn © 2008-2009 Grupo Brétema • Agrupación Poética Brétema de Vigo • Grupo Brétema
La Agrupación Poética Brétema de Vigo, Se reserva todos los Derechos.